Categorie: Nostalgie

De spookkamer van ‘de Hoos’

De spookkamer van ‘de Hoos’

Pap had vroeger een boekje over Echt (waar ik woon). Het was een boekje waar ik als kleine jongen altijd in las. Eerst plaatjes kijken en later natuurlijk ook de verhalen lezen. Het boek heet ‘Echt in sagen en legenden’ – uitgegeven in 1980 alweer door N.J.A. Laugs. In het boek staan van allerhande verhalen over vroeger. De welbekende juffrouw zonderkop, maar ook dwergen en nimfen, koperen bruggen verzonken in het moeras. Je begrijpt dat dit me wel aansprak. En sommige verhalen zorgden ook wel voor de nodige rillingen. Toen pap is gestorven heb ik het boek meegenomen en dit staat nu al jaren in mijn kast in de woonkamer. Ik lees er soms in. Ik rij best wel wat op en neer naar vanalles en nog wat in mijn auto en dan rij ik vaak over ‘Gebrook’. Dat is fijner rijden dan over de Rijksweg, want op Gebrook is er veel groen. En daar hou ik van. Als ik vanuit mijn huis de Rijksweg oversteek ligt er direct links een huis in de verte. Met een groot weiland ervoor en een echte oprijlaan met bomen die zo groot zijn dat ik niet eens kan en durft te schatten hoe oud ze zijn. De poort is altijd dicht. Zo’n smeedijzeren hek – je kent het wel. Ik kijk altijd naar dat huis en denk ‘hoe zou het er toch uit zien’. En weet je waarom ik daar steeds over denk? Omdat één van die verhaaltjes uit dat boekje van pap over dat huis gaat. Er schijnt een spookkamer te zijn…

Vanmorgen ben ik gaan wandelen in de Groote Peel. Op de terugweg heb ik in plaats van afslag Sint Joost gewoon afslag Echt gepakt. Daar kreeg ik vroeger wel eens opmerkingen over, want ‘het is om’. Nouja, dat zal dan wel. Als ik achter het stuur zit, dan bepaal ik gewoon lekker zelf hoe ik rij, haha. En tja, het is gewoon zo groen op Gebrook, dus dat trekt toch aan, nietwaar? Ik had de morgen lekker gewandeld door de natuur en mijn grote camera had ik uiteraard meegenomen. Die lag lekker uit te rusten op mijn achterbank. Ik zag het huis er prachtig bijliggen in de zon. Het huis is helemaal volgegroeid met groen – ik denk ‘gewoon’ klimop maar het ziet er gewoon prachtig uit. Van een afstand in elk geval. Dus ik heb de auto geparkeerd en wat foto’s geschoten. Het paardje in de wei raakte al wat nieuwsgierig in me. Toen ik mijn auto instapte zag ik tot mijn verbazing dat het smeedijzeren hek open stond. Mmm. Ok. Ik heb me vijf tellen bedacht en ben er toen doorheen gelopen. Puur en alleen om te kijken hoe de oprijlaan eruit zag. En die was echt super prachtig! Ik heb wat mooie foto’s gemaakt en met veel plezier thuis bekeken. Toen heb ik het boekje erbij gepakt en nog maar eens de sage doorgelezen. Het was alweer lang geleden. Deze nostalgie doet gewoon iets met me, heerlijk. Hieronder heb ik het verhaal uit het boekje overgetikt. Ik hoop dat dit gewaardeerd wordt door de uitgever en schrijver. En zo niet, dan haal ik het er weer vanaf. Maar eerst trouwens de foto die ik heb gemaakt!

Lees Meer Lees Meer

1998: het jaar dat Schumacher (ook) wereldkampioen was geworden

1998: het jaar dat Schumacher (ook) wereldkampioen was geworden

Het coronavirus heerst. Ik werk nu al een dikke twee maanden thuis. Mijn huis is netjes, ik heb m’n tuin net gesnoeid en de nieuwe bank is besteld. Ik ben er net achter dat Ziggo ‘oude meuk’ uitzendt! AC Milan tegen Inter Milan uit 1999 ofzo. Gesprekken met oude Nederlandse topvoetballers, fragmenten uit de oude doos. De Classico tussen Barca en Real door de jaren heen. En ook allemaal samenvattingen van formule 1! Echt cool. Nu heb ik die wel allemaal op dvd – ergens boven op zolder, en oplopend tot denk ik 2005 toen ik dat allemaal heb verzameld – maar dit is toch anders. 1990 heb ik nu al gezien, net als 1991 en daarna alles vanaf 1994. Ok – eerlijk is eerlijk – ik heb soms moeten terugspoelen. Want dan val ik net 10 minuten in slaap als ik voldaan maar moe op de bank ga liggen na een dag in de tuin te hebben rondgerend.

Vandaag is het zaterdag. Ik heb vandaag nieuwe planten voor in mijn border besteld, de bamboe gesnoeid en een kapstok in elkaar getimmerd voor m’n zus. Ik ben aangekomen bij 1998 – het jaar nadat Schumacher in de laatste race op Jerez de la Frontera tegen Villeneuve aanknalde. Hij had verdorie kampioen kunnen worden. Alle messen van Ferrari waren geslepen in 1998, maar de renstal had niet verwacht dat McLaren Mercedes zo snel zou zijn, met specifiek Mika Hakkinen als coureur. Mika was de enige rivaal die Schumacher bewonderde. De Ferrari was vooral in het begin van het seizoen minder snel dan de pijlsnelle ‘zilberpfeile’ en Schumi was de enige die hen nog wat kon pareren. En nee, niet Ferrari. Want Eddy Irvine was minder aanwezig.

Lees Meer Lees Meer

Ayrton Senna

Ayrton Senna

In het midden van het seizoen 1994 ben ik formule 1 gaan kijken. Ik was toen 10 jaar oud en de sport trok mijn aandacht. Snelle auto’s, rondjes rijden, coureurs ontdekken, racen… Ik kan me nog goed herinneren dat ik een eerste raceweekend keek toen pap, mam, Aniek en ik in de oude stacaravan waren die stond op de camping in Sevenum waar we vaker waren. Met een kleine tv waar Eurosport op was, volgens mij nog met zo’n ouderwetse antenne. Die trouwens ‘gewoon goed’ werkte. Vooral die groen-blauwe Benetton-Ford van Schumacher trok mijn aandacht. Sindsdien ben ik altijd voor Schumacher geweest. En voor Jos natuurlijk in die tijd en de laatste jaren voor zoon Max. Maar was ik een paar jaar eerder geboren en was ik iets eerder naar formule 1 gaan kijken, dan was zeker Ayrton Senna mijn idool geweest. Een puur mens met het hart op de plek waar het hoort. No nonsense, niks van doen met politieke dingen en iemand met zorg voor de ander.

Lees Meer Lees Meer

Assassin’s Creed Origins

Assassin’s Creed Origins

Afgelopen jaar schreef ik dat Horizon Zero Dawn mijn favoriete spel was op de PS4. Er is er inmiddels weer eentje toegevoegd aan dit lijstje, namelijk Assassin’s Creed Origins. Uitgebracht in 2018, ergens na de zomer gekocht en erg verslavend. Op de één of andere manier begin ik met spelen en is het super lastig de controller neer te leggen en niet alle verloren uurtjes door te brengen op de console. Alleen kwam ik ergens in het midden van het spel vast te zitten. De vijanden en missies die ik toen tegenkwam, waren van een te zwaar kaliber voor me. Ergens in powerlevel 20 ofzo. Stelt achteraf niet zoveel voor, maar als je nog maar ‘zwak’ bent is het geen pretje! Een dikke week geleden heb ik de draad weer opgepakt, weer ‘goede’ missies gevonden en daarna in één ruk uitgespeeld. Geweldig spel. Wat is de AI in de loop van de tijd goed geworden zeg. Ongelofelijk! Het is super knap hoe het spel – dat er niet alleen geweldig uit ziet – zich aanpast en je gedurende de hele rit meeneemt om een sterke krijger te worden. Er zijn zo ontzettend veel side-missions die je kunt spelen en de tijd waarin het zich afspeelt is grandioos. Je koerst op een paard langs de piramides van Gizeh, waarna je ook in Alexandrië aankomt en tegen de sterke Romeinen speelt. Ook Cleopatra zit in het spel, mooie meid trouwens! Die side-missions zijn overigens wel erg ver gezocht. Als ik dan toch een puntje van kritiek moet geven. Je leiden af van het rode draad verhaal dat je niet echt voelt. Moet je weer kippen vangen voor één of andere boer of vissen plukken in een groot meer. Van die dingen…

Lees Meer Lees Meer

Peter Prospar

Peter Prospar

Peter Prospar. Zegt die naam je iets? Nee? Trinidag & Tobago? Nee, nog steeds niet? Striker? Championship Manager 99/00? Echt een super topper! Een spotgoedkope speler die de ene na de andere bal erin knalde. Ongeacht bij welke club hij speelde. Championship Manager is denk ik het spel dat ik in mijn jongere jaren verreweg de meeste uren heb gespeeld. Samen met Grand Prix 2 dan. Echt een topspel. Ik weet het nog goed, het was een paar jaar voordat dit spel uitkwam en ik naast Guido in de les Engels zat op de middelbare school. Guido tekende me zijn ‘Ajax opstelling’ uit op een papiertje. “En ik heb die en die speler gekocht”, “En dit is mijn systeem”, “En als je die daar laat spelen en die daar, win je alles”. Ik was helemaal verkocht. Één keer helemaal naar Maasbracht op de fiets gereden in de zeiknatte regen en toen een paar uur voetbaltrainer gespeeld. Geweldig. De jaren daarna had ik altijd de laatste versie van het spel. Er was nog geen internet – naja een paar jaar later – en het was dan ook op school waar we allemaal topaankopen met elkaar bespraken. En ook toptalenten. Want de makers van Championship Manager hadden een truc geleerd, waarmee ze gewoon een ontzettend goede spelersdatabase hadden. Ik heb namelijk gehoord dat ze een compleet netwerk aan mensen over de hele wereld hadden, die samen de spelers bekeken en rankten om zo op te nemen in de database. Latere grote namen zoals Zlatan Ibramimovic, Javier Saviola, Juan Roman Riquilme en Ronaldinho waren al vroeg bekend in dat spel. Kopen met een kleine club en drie jaar later was het zwoegen, omdat ze op de transferlijst geplaatst wilden worden. Er was niks ergens dan dat. Een topper die elke wedstrijd een 8+ score kreeg, laten gaan.

Lees Meer Lees Meer

Rubicon van Bert Appermont

Rubicon van Bert Appermont

Het werk Rubicon is op verzoek van Fanfare St. Joseph Pey speciaal door Bert Appermont gecomponeerd. Het werk wordt begeleid door een aantal oude instrumenten, zoals de duduk (soort van sopraansax) en wordt ingeleid door een sopraansolo “dona tibi pacem” (geef hem de rust). Rubicon is door de fanfare gespeeld op het LBM Bondsconcours in 2006 in Roermond. Hier werd een eerste prijs met lof der jury behaald – een prachtige prestatie. Ik speelde toen tweede bugel en dit is één van mijn alltime favorites!

Lees Meer Lees Meer

Excalibur van Jan van der Roost

Excalibur van Jan van der Roost

Prachtig fanfarewerk van componist Jan van der Roost. Gespeeld met de Peyer fanfare op het LBM Bondsconcours van 2002 in Roermond onder leiding van dirigent Marc Prils. Echt een heel mooi werk met flink wat uitdagingen. Luister hieronder de audio-opname die destijds is gemaakt.

Het werk Excalibur is oorspronkelijk geschreven voor brassband en werd bekroond in de compositiewedstrijd Adolphe Sax, georganiseerd door de Vlaamse Brass Band Federatie. Zoals de titel al aangeeft, was het zwaard van de legendarische koning Arthur de inspiratiebron voor dit spectaculaire stuk. In de muziek worden de snelheid, kracht en wendbaarheid van het koninklijke zwaard weerspiegeld. Het expressieve middendeel duidt op de vergevensgezindheid en grootmoedigheid van de middeleeuwse vorst en diens geliefde Guinevere.

Bolero Militaire – Pey in Muziek

Bolero Militaire – Pey in Muziek

Pap zat bij de fanfare en veel familieleden zijn ook lid (geweest) van de fanfare uit Pey. Zelf ben ik ook lid geworden toen ik nog een klein jongetje was. Mijn zus heeft me ooit de eerste tonen op de bugel leren spelen en daarna ging ik op les. Tegenwoordig speel ik niet meer actief bij de fanfare. Wel hou ik nog steeds van fanfaremuziek – net als van veel andere muziek. Zo ook deze opname van Bolero Militaire die de fanfare in 1984 heeft opgenomen samen met Brassband St. Rochus uit Pey. Deze brassband bestaat helaas niet meer en is een paar jaar geleden opgeheven. Het nummer is mooi met een prachtige solo van bugel en trompet die naklankt. De bugel wordt gespeeld door – hoe kan het ook anders – Piet Aben. Sinds dat we Repke Tepke hebben opgericht spelen Sven en ik al zo vaak deze solo. Op de Bosstraat tijdens de optocht van Echt. Geweldig. Zo leuk zelfs dat Sven de eerste jaren altijd traditioneel naar boven ging bij de mensen om vanaf het balkon te spelen. Echt leuke herinneringen na. O ja, ik vind het leukste om de tweede keer te spelen.

Lees Meer Lees Meer

Beste PS4-spel ooit – vind ik

Beste PS4-spel ooit – vind ik

Het coolste spel ooit op de PS4: Horizon Zero Dawn. Ik heb het echt met heel veel plezier gespeeld, prachtig gemaakt en een geweldige setting en sfeer. Topspel… het staat nog hoger op m’n lijstje dan Far Cry 4 en – ja zelfs – Fifa.

De pracht en rust van Zweeds Lapland

De pracht en rust van Zweeds Lapland

Het was een januari in Zweeds Lapland. De 2-daagse huskytocht stond op het programma. Samen met Paultje beklom ik de slee, die uiteindelijk werd voortgestuwd door maar liefst vijf honden. Dag 1 was al adembenemend mooi – en koud! – terwijl het helemaal geen helder zicht was. Tegen het einde van de middag kwamen we in een echte sneeuwstorm uit, na daarvoor in de middle of nowhere op een super groot meer een kampvuur te hebben gestookt om onszelf en de honden iets op te warmen. De vissoep uit een aantal thermoskannen smaakte echt heel lekker. In een restaurant had ik er mijn neus voor opgehaald.

Lees Meer Lees Meer