Categorie: Stof tot nadenken

De spookkamer van ‘de Hoos’

De spookkamer van ‘de Hoos’

Pap had vroeger een boekje over Echt (waar ik woon). Het was een boekje waar ik als kleine jongen altijd in las. Eerst plaatjes kijken en later natuurlijk ook de verhalen lezen. Het boek heet ‘Echt in sagen en legenden’ – uitgegeven in 1980 alweer door N.J.A. Laugs. In het boek staan van allerhande verhalen over vroeger. De welbekende juffrouw zonderkop, maar ook dwergen en nimfen, koperen bruggen verzonken in het moeras. Je begrijpt dat dit me wel aansprak. En sommige verhalen zorgden ook wel voor de nodige rillingen. Toen pap is gestorven heb ik het boek meegenomen en dit staat nu al jaren in mijn kast in de woonkamer. Ik lees er soms in. Ik rij best wel wat op en neer naar vanalles en nog wat in mijn auto en dan rij ik vaak over ‘Gebrook’. Dat is fijner rijden dan over de Rijksweg, want op Gebrook is er veel groen. En daar hou ik van. Als ik vanuit mijn huis de Rijksweg oversteek ligt er direct links een huis in de verte. Met een groot weiland ervoor en een echte oprijlaan met bomen die zo groot zijn dat ik niet eens kan en durft te schatten hoe oud ze zijn. De poort is altijd dicht. Zo’n smeedijzeren hek – je kent het wel. Ik kijk altijd naar dat huis en denk ‘hoe zou het er toch uit zien’. En weet je waarom ik daar steeds over denk? Omdat één van die verhaaltjes uit dat boekje van pap over dat huis gaat. Er schijnt een spookkamer te zijn…

Vanmorgen ben ik gaan wandelen in de Groote Peel. Op de terugweg heb ik in plaats van afslag Sint Joost gewoon afslag Echt gepakt. Daar kreeg ik vroeger wel eens opmerkingen over, want ‘het is om’. Nouja, dat zal dan wel. Als ik achter het stuur zit, dan bepaal ik gewoon lekker zelf hoe ik rij, haha. En tja, het is gewoon zo groen op Gebrook, dus dat trekt toch aan, nietwaar? Ik had de morgen lekker gewandeld door de natuur en mijn grote camera had ik uiteraard meegenomen. Die lag lekker uit te rusten op mijn achterbank. Ik zag het huis er prachtig bijliggen in de zon. Het huis is helemaal volgegroeid met groen – ik denk ‘gewoon’ klimop maar het ziet er gewoon prachtig uit. Van een afstand in elk geval. Dus ik heb de auto geparkeerd en wat foto’s geschoten. Het paardje in de wei raakte al wat nieuwsgierig in me. Toen ik mijn auto instapte zag ik tot mijn verbazing dat het smeedijzeren hek open stond. Mmm. Ok. Ik heb me vijf tellen bedacht en ben er toen doorheen gelopen. Puur en alleen om te kijken hoe de oprijlaan eruit zag. En die was echt super prachtig! Ik heb wat mooie foto’s gemaakt en met veel plezier thuis bekeken. Toen heb ik het boekje erbij gepakt en nog maar eens de sage doorgelezen. Het was alweer lang geleden. Deze nostalgie doet gewoon iets met me, heerlijk. Hieronder heb ik het verhaal uit het boekje overgetikt. Ik hoop dat dit gewaardeerd wordt door de uitgever en schrijver. En zo niet, dan haal ik het er weer vanaf. Maar eerst trouwens de foto die ik heb gemaakt!

Lees Meer Lees Meer

1998: het jaar dat Schumacher (ook) wereldkampioen was geworden

1998: het jaar dat Schumacher (ook) wereldkampioen was geworden

Het coronavirus heerst. Ik werk nu al een dikke twee maanden thuis. Mijn huis is netjes, ik heb m’n tuin net gesnoeid en de nieuwe bank is besteld. Ik ben er net achter dat Ziggo ‘oude meuk’ uitzendt! AC Milan tegen Inter Milan uit 1999 ofzo. Gesprekken met oude Nederlandse topvoetballers, fragmenten uit de oude doos. De Classico tussen Barca en Real door de jaren heen. En ook allemaal samenvattingen van formule 1! Echt cool. Nu heb ik die wel allemaal op dvd – ergens boven op zolder, en oplopend tot denk ik 2005 toen ik dat allemaal heb verzameld – maar dit is toch anders. 1990 heb ik nu al gezien, net als 1991 en daarna alles vanaf 1994. Ok – eerlijk is eerlijk – ik heb soms moeten terugspoelen. Want dan val ik net 10 minuten in slaap als ik voldaan maar moe op de bank ga liggen na een dag in de tuin te hebben rondgerend.

Vandaag is het zaterdag. Ik heb vandaag nieuwe planten voor in mijn border besteld, de bamboe gesnoeid en een kapstok in elkaar getimmerd voor m’n zus. Ik ben aangekomen bij 1998 – het jaar nadat Schumacher in de laatste race op Jerez de la Frontera tegen Villeneuve aanknalde. Hij had verdorie kampioen kunnen worden. Alle messen van Ferrari waren geslepen in 1998, maar de renstal had niet verwacht dat McLaren Mercedes zo snel zou zijn, met specifiek Mika Hakkinen als coureur. Mika was de enige rivaal die Schumacher bewonderde. De Ferrari was vooral in het begin van het seizoen minder snel dan de pijlsnelle ‘zilberpfeile’ en Schumi was de enige die hen nog wat kon pareren. En nee, niet Ferrari. Want Eddy Irvine was minder aanwezig.

Lees Meer Lees Meer

Titanen, olympiërs, nimfen en het ontstaan van de mens enzo…

Titanen, olympiërs, nimfen en het ontstaan van de mens enzo…

De Griekse mythologie. Een tijdje terug op een geweldig boek gestuit van Stephen Fry. Natuurlijk weer een wereldwijde bestseller, maar ach: wat doet dat ertoe. Tijdens de kerstdagen lekker gelezen en ik moet zeggen: ook dit is weer een pareltje. Interessant om van deze ‘sprookjes’ te lezen en echt knap hoe die gast dit allemaal heeft onderzocht en vooral heeft opgeschreven. Het ene verhaal is het andere niet, maar bottom line is het gewoon een lekker, leesbaar boek met veel verhalen die me echt nieuwsgierig maken en ik in één ruk heb uitgelezen. Zoals het altijd bij mij werkt, ben ik nieuwsgierig en verdiep me als ik een boek lees meer in alles dan alleen het boek zelf. Dus ik heb de afgelopen tijd veel andere dingen gelezen over de Griekse mythologie en zo’n zaken. Tjsa, ik kan mijn nieuwsgierigheid dan gewoon niet temperen. Hoeft ook niet vind ik! En dan kan een blog op deze site natuurlijk niet ontbreken. Vind ik, haha. Dus… kijk maar of je je erdoor geworsteld krijgt!

First generation

De wereld was voor de helft af. Althans dat vond Zeus. Een wereld die werkelijk prachtig was met goden, nimfen, faunen, titanen en dieren. Het had trouwens wel even geduurd, voordat het zover was. In ‘den beginne’ was er namelijk chaos. De oude Grieken (niet te verwarren met het huidige Griekenland) geloofden niet in de oerknal, maar een begin met chaos. Maar wat was dat dan, chaos? Antwoord: niks. Er was geen tijd en dat moet maar aangenomen worden. Dus ook niet al teveel over nadenken dan. Uit de vormeloze chaos kwamen twee schepsels voort: Erebos en Nyx. De ene was de duisternis, de ander de nacht. Je mag zelf raden wie-wie was. Uit die twee kwamen Hemera (de dag) en Aether (de atmosfeer) voort. Het stelletje was al aardig compleet, nietwaar. Daarna kwam de zogenaamde tweede orde: Gaia en Ouranos. De ouders en grootouders van de twaalf olympiërs, waarvan iedereen er zeker kent. Titanen kwamen als kinderen van Gaia en Ouranos, gevolgd door nimfen en geesten en daarna kwamen de goden zelf. Bekende titanen zijn Kronos en Hyperion, Themis en Rhea. Al zijn ze eigenlijk niet zo bekend. Kronos is trouwens ook de hoofdrolspeler van het supercoole PS4-spel God of War. Kronos was niet echt een lieverd, want hij heeft het geslachtsdeel van zijn vader Ouranos eraf gehakt. Dat zorgde ervoor dat hij de machtigste werd van zijn tijd. Hij paarde met (zijn zus) Rhea en die kreeg kinderen. Er was alleen een maar-tje. Na het afhakken van zijn vaders genetalien, had hij hem verteld dat zijn kind hem zou overwinnen. Maar dat moest die good-old Kronos niet hebben, natuurlijk. Dus… at hij elk kin op dat Rhea kreeg. Handig toch? Maar Rhea was best een slimme meid en lapte hem een handige streek bij hun laatste kind. Dit kind werd niet opgegeten, maar geboren. En dat was Zeus. Uiteindelijk werden alle opgegeten kinderen uitgespuugd en was de jongste de oudste geworden, en de oudste de jongste. Kronos werd verbannen en doolt nog steeds rond met zijn sikkel. In de tijd erna was alle compleet en regeerde Zeus als oppergod over de hemel en de aarde. Die op enig moment écht vervolmaakt was.

‘Het zij zo’ uit het midden-oosten: amen.

Lees Meer Lees Meer

De bruiloft van Zeus en Hera

De bruiloft van Zeus en Hera

Jow, ik ben weer een (vind ik) erg goed boek aan het lezen. Over Griekse mythes, verteld als een sprookje en lekker leesbaar. Mythos van Stephen Fry. Een bestseller natuurlijk. Er stond een passage in die ik erg grappig vond. Zo grappig dat ik hem genoteerd heb en hieronder heb uitgetikt. Eén-op-één uit het boek. Dus als ik hiermee ontzettende plagiaat pleeg, weet dan dat ik het stuk ook direct weer er vanaf gooi als iemand zich meldt. Al zal dat wellicht niet gebeuren. Maar goed, je weet maar nooit. De passage gaat over de bruiloft tussen Zeus – de koning van de hemel en aarde – en Hera – de godin van het huwelijk en van de vruchtbaarheid. Eigenlijk waren het broer en zus, alleen waren er nog niet heel veel anderen daar. Dus ja dan krijg je dat (blijkbaar). Komptie…

De bruiloft

Nieuwe uitnodigingen om het huwelijk van Zeus en Hera bij te wonen gingen de deur uit, inderhaast bijgewerkt zodat ook dat van Afrodite en Hefaistos erop prijkte. Iedereen die voor de dubbele trouwerij werd uitgenodigd, nam de invitatie gretig aan. Zoiets was in de hele schepping nog nooit voorgevallen, maar die schepping had dan ook nooit een godin gekend als Hera met haar gevoel voor etiquette en haar diepe hang naar orde, ceremonieel en familie-eer.

Wekenlang hadden de nimfen van de bomen, rivieren, briesjes. bergen en oceanen het over niets anders dan dit huwelijksfeest. Ook de lagere goden uit de bossen – de wellustige faunen en de schorshuidige dryaden en hamadryaden – trokken uit ieder bos, woud en dal richting Olympos. Om het huwelijk nog wat extra cachet te geven schonk Zeus zelf enkele Titanen vergiffenis. Niet Atlas, uiteraard, of de al tijden verbannen Kronos, maar de minst bedreigende en gewelddadige, onder wie Iapetos en Hyperion, herkregen hun vrijheid.

Ter verhoging van de spanning van een ceremonie waarnaar toch al door iedereen reikhalzend werd uitgekeken, liet Zeus verkondigen dat wie het heerlijkste, orgineelste gerecht wist te bedenken hem om willekeurig welke gunst mocht vragen. De lagere goden en de dieren raakten opgewonden bij het idee zichzelf in de kijken te kunnen spelen. Muizen, kikkers, hagedissen, beren, bevers en berggeiten bedachten recepten voor gerechten om Zeus en Hera voor te zetten. Er waren taarten. broodjes, koekjes, soepen, terrines van palingvel en pap van mossen en zwammen. Van alles, zoet, zilt, zuur, bitter en hartig, werd op schraagtafels gezet, zodat de koning en de koningin van de goden ervan konden proeven.

Lees Meer Lees Meer

What happened at the Chernobyl nucleair power plant

What happened at the Chernobyl nucleair power plant

Ongekend. Vorige week liep ik door Chernobyl, stond tientallen meters naast reactor 4 en heb gezworven door Prypjat. Vandaag heb ik de laatste aflevering gezien van de gelijknamige miniserie van HBO. Wat een prachtige serie en wat indrukwekkend als je daarvoor een bezoek hebt gebracht aan deze rampplek. Ik had niet gedacht dat ik me zo erg zou interesseren voor zo’n plek en gebeurtenis. Het heeft me best wel gegrepen moet ik zeggen. Het heeft er ook voor gezorgd dat ik wil begrijpen hoe een kernreactor werkt. En hoe die RBMK-1000 werkt die men in de Sovjet-Unie gebruikte. En hoe een ogenschijnlijke daling van het vermogen tot een kritisch laagtepunt, het indrukken van de ‘noodknop’ uiteindelijk heeft gezorgd voor een ongekende spuw in het vermogen. Tot zeker 10x het normale vermogen van de RBMK totdat deze uiteindelijk is geëxplodeerd.

Lees Meer Lees Meer

Een snelle inkijk in het boeddhisme

Een snelle inkijk in het boeddhisme

Ik heb me nooit erg in religies verdiept, maar toen ik een paar maanden terug in Nepal was, trok het boeddhisme en ook hindoeïsme wel mijn aandacht. Een paar weken terug heb ik het boek Sapiens gelezen, dat een mooie kijk geeft op de mens. Hier kwamen ook wat inzichten in de verschillende religies aan bod, waaronder het boeddhisme. Ik vond het interessant en heb gedurende mijn leestocht wat aantekeningen gemaakt.

Mensen jagen rijkdom en macht na, ze verwerven kennis en inzicht, krijgen kinderen, bouwen huizen en paleizen. Maar de grap is, dat wat ze ook bereiken, verkrijgen en noem maar op, ze ook nooit écht tevreden zijn. Wie 1 euro heeft wil 2 euro’s. Wie een miljoen heeft wil twee miljoen. Wie een auto heeft, wil een grote, betere auto. Wie aan het werk is, wil hogerop komen en zich ontwikkelen. Ik zie het ook in mijn eigen carrière. Onze tijd zit boordevol ontwikkeling. Stilstand is achteruitgang. Je moet elke dag beter worden, beter zijn, nieuwe dingen proberen en noem maar op. Zelfs rijke en beroemde mensen zijn zelden tevreden. Ook zij worden geplaagd door onophoudelijke zorgen en bekommeringen. Ziektes, ouderdom, uitdagingen. Totdat de dood een einde maakt aan het mensenleven. Toch? Alles wat een mens vergaart, gaat dan in rook op. Het leven is een zinloze ratrace. Maar hoe ontkom je daaraan?

Lees Meer Lees Meer

Sint Jozefsheim in Schwalmtal – ook Kent School genoemd

Sint Jozefsheim in Schwalmtal – ook Kent School genoemd

De Kent School in Schwalmtal in Duitsland, wie kent het niet? Ik in elk geval niet tot een paar weken geleden, haha. Toen stond ik hier op een bewolkte zondagmorgen aan het hekwerk met prikkeldraad. De bordjes ‘keep out’, ’24/7 security’ en van allerhande andere kreten zorgden ervoor dat we maar niet het terrein op zijn gegaan. Wel een goed idee bleek achteraf, want de locatie wordt stevig bewaakt met camera’s en bewegingssensoren. Dus daarom maar een legale toer geregeld, waarbij je een flink aantal uren het terrein en de gebouwen mag afstruinen. De eigenaar stelt van tijd tot tijd het pand open voor fotograferen. En dat viel niet tegen! Het is een prachtige plek, die niet alleen een mooi, maar ook minder mooi verleden herbergt. De Kent School staat overigens ook bekend als Sint Jozefsheim en Waldniel Hostert. Die benamingen verraden een stukje van de geschiedenis door de jaren heen.

Lees Meer Lees Meer

Ait sapientem nulla re vera, sic quod sapiens cogitat?

Ait sapientem nulla re vera, sic quod sapiens cogitat?

Joe! Dit wordt een aardig lang, maar interessant artikel! De titel is overigens Latijns. Met dank aan Google Translate. Handig ding. Er staat (hoop ik): is de wijze mens echt zo wijs als hij denkt? Het begon eens lang, lang geleden met mijn interesse in wetenschap, evolutie, maar ook het begin van alles. Ofja, dat lange valt ook wel weer mee hoor. Techniek die we tegenwoordig inzetten en de ongekende snelheid waarmee we onszelf en ook vooral de technische gadgets die we gebruiken, ontwikkelen. Ik kan me nog herinneren dat we thuis ADSL kregen. Dat pokke-kreng van een bordeauxrode modem werkte vaak niet mee. Het lampje bleef niet branden! En het moest wel blijven branden, want anders was er geen internetverbinding. Twee jaar terug stond ik op de Galapagoseilanden en aanschouwde ik de pracht van de natuur. Ongerepte gebieden, wat hutjes langs een strand. Dieren die totaal niet schuw zijn en die ongevaarlijk zijn (of tenminste lijken) voor mensen. Hoe heeft de evolutie het zover gebracht? Hoe zijn de piramides gemaakt? Hoe zijn mensen zo slim geworden, zodat jij en ik niet alleen een onderbewustzijn hebben, maar ook een bewustzijn? Dat we dingen leren, ook al duurt dat relatief lang. Emoties die we kennen, omgang met anderen wat op veel verschillende manieren kan gebeuren. En ook gaat er vaker door mijn hoofd wat we in hemelsnaam allemaal met elkaar hebben gecreëerd. De continue ‘rush’ van het leven. Voor je het weet zit je er middenin terwijl je het niet eens doorhebt. Ook ik niet altijd. Het boek Sapiens stond al een tijdje in mijn kast. Totdat ik het er twee weken terug uit haalde en met veel plezier aan ben begonnen. Ik heb gedurende de leesrit (natuurlijk) wat – in mijn ogen – interessante dingen opgeschreven in mijn kladblok op de iPhone. Ook zo’n handigheidje tegenwoordig. Het wordt eens tijd dat tikken niet meer nodig is en er gewoon teksten digitaal tevoorschijn komen op basis van wat ik denk. Moet toch niet zo lang meer duren, toch?

Dus bij deze mijn groepje-6 boekenverslag van Sapiens. Auteur is Yuval Noah Harari: een Israelische historicus, filosoof en futuroloog. Ik denk een new-age beroemd persoon die waarschijnlijk met zijn theorieën nog wel het één en ander teweeg gaat brengen. Hier en daar zullen hieronder zeker wat teksten overeen komen met wat in zijn boek staat. Mocht meneer Harari dit lezen: het is niet mijn bedoeling plagiaat te plegen. Op zich wel een interessante hypothese om te onderzoeken of ik hier ongestraft teksten uit boeken kan plaatsen, zonder dat iemand dit doorheeft. De onderzoekendheid van de nieuwe mens zullen we maar zeggen.

Conclusie. Wat een te gek boek en wat een mooie inzichten. Wij ‘wijze mensen’ bestaan nu zo’n 70.000 jaar. We hebben onze primitieve voorouders uitgeroeid – die deden er niet zo toe – en staan bovenaan de voedselketen. Nog wel. Sindsdien hebben we niet zo’n mooie dingen gedaan. We hebben in onze eerste jaren als homo sapiens vooral gejaagd en verzameld. In de zogenaamde cognitieve revolutie hebben we – wat heet – complexe culturen hebben opgezet. Toen gingen we dieren en gewassen cultiveren. Jagen en verzamelen was zo ouderwets! Dat was een logische stap toch? Je hoeft immers niet meer achter dieren aan en planten zoeken in de bossen. Nee, we zetten die gewoon op een stuk grond van een paar vierkante meter. Grond genoeg. Deze agrarische revolutie was geboren en de stress deed z’n intree. Het mag namelijk niet te veel of te weinig regenen. En van huis weg gaan met van allerhande kostbaarheden in dat huis, zorgt ervoor dat je het misschien wel verliest. Het was toen zo’n 12.000 jaar geleden vanaf vandaag. Was dat vooruitgang? We zetten voet aan land waar nog geen mens is geweest en binnen no time hebben we vele diersoorten uitgeroeid. Onze biologie is wat we zijn, maar alle culturen, politieke stromingen, ideologieën hebben we zelf verzonnen. We leven in een imaginaire realiteit. Wel meerdere. Naast elkaar, door elkaar. Soms kunnen we de andere realiteit niet zien of luchten en dan branden we die plat. We gingen ver varen, handel bedrijven. Sommige Europeanen hebben de overzeese culturen vermorzeld. Andere, biologisch gelijke sapiens tot slaaf gebombardeerd. Ook wij Nederlanders. Daar waren we ‘goed’ in. Door voorop te lopen met techniek en wetenschap. Oorlogen voeren voor macht, geld en welvaart. De ene sterke wereldleider werd jaren later overrompeld door een land dat nog meer progressie had. Het gaat immers om evolutie en ontwikkeling. Van zorgen voor elkaar en echt samen leven zijn we gegaan naar een tijd waarin tegenwoordig vooral het individu voorop staat. Een 500 jaar zitten we nu in de zogenaamde wetenschappelijke revolutie. Grote denkers, oorlogen die om ras en aanzien gaan. Filosofen die de wereld verklaren. Nog niet zo lang geleden is dat allemaal gestart, maar wat gaat die vooruitgang ongekend snel! Liberaliteit is ‘doe wat je goed vindt’ en met het kapitalisme gaat het om geld verdienen en meer en meer. Nu staan we aan de vooravond van ons einde. Genetische modificatie van DNA die supermensen creëert. We hebben Hitler toch net de das om gedaan? Of hij zichzelf? Of we worden cyborgs die ook in die zin supermensen zijn. Of we gaan naar een compleet nieuwe mens-zijn toe. Eentje die ons als ‘wijze mensen’ gaat vervagen. Drink er nog maar eentje zou ik zeggen.

Lees Meer Lees Meer

Oh echt?

Oh echt?

De volgende passage las ik in het boek Sapiens. Het triggerde mij in elk geval enorm, los van wat ik er als Bart van vind.

Wij kunnen makkelijk accepteren dan de verdeling van mensen in hooggeplaatsten en gewone mensen een verzinsel is. Maar het idee dat alle mensen gelijkwaardig zijn is ook een mythe. Volgens de wetenschappelijke discipline die we biologie noemen zijn mensen niet ‘geschapen’, maar geëvolueerd. En ze zijn absoluut niet geëvolueerd als gelijken. Het idee van gelijkheid is onlosmakelijk verbonden met het idee van de schepping. De Amerikanen hebben het gelijkheidsidee ontleend aan het christendom. Dit stelt dat iedereen een door God geschapen ziel heeft en dat alle zielen gelijk zijn voor God. Maar als we niet geloven in de christelijke mythen over God, de schepping en zielen, wat houdt het dan in dat alle mensen ‘gelijk’ zijn? Evolutie is gebaseerd op verschillen, niet op gelijkheid. De sterkte overwint en overleeft. Iedereen heeft een genetische code die ietwat verschilt van die van anderen en iedereen wordt van geboorte af aan blootgesteld aan verschillende omgevingsfactoren. Dat leidt tot de ontwikkeling van verschillende kwaliteiten die verschillende overlevingskansen met zich meebrengen. ‘Gelijk geschapen’ moet dus vertaald worden in ‘verschillend geëvolueerd’. Evenmin bestaat in de biologie zoiets als rechten. Er zijn alleen organen, vermogens en eigenschappen. Vogels vliegen niet omdat ze recht hebben om te vliegen, maar omdat ze vleugels hebben. Het gaat dus om eigenschappen. Wat zijn dan de eigenschappen die in de mens zij geëvolueerd? ‘Leven’ allicht. Maar ‘vrijheid’? Er bestaat helemaal niet zoiets in de biologie. Net als gelijkheid, rechten en naamloze vennootschappen. Vrijheid is door mensen uitgevonden en bestaat alleen in hun verbeelding. Vanuit biologisch perspectief is het betekenisloos om te zeggen dat mensen in democratische samenlevingen vrij zijn en in dictatoriale samengingen onvrij. En wat te denken van ‘geluk’? De meeste biologische studies bevestigen alleen maar het bestaan van genot of welbehagen. Pleitbezorgers van gelijkheid en mensenrechten zullen waarschijnlijk verontwaardigd reageren op deze manier van redeneren en iets zeggen als ‘we weten heus wel dat mensen in biologisch opzicht anders zijn van elkaar’. Maar als we geloven dat we allemaal gelijk zijn, dan kunnen we tenminste een stabiele, welvarende samenleving opbouwen. Het gaat dus om imaginaire ordes. Ze zijn niet kwaadaardig of vals, maar de enige manier waarop grote aantallen mensen effectief kunnen samenwerken en samenleven.”

Onze dubbelzinnige realiteit – waarvan we inmiddels meer dan de helft zelf hebben verzonnen

Onze dubbelzinnige realiteit – waarvan we inmiddels meer dan de helft zelf hebben verzonnen

Yes. Ik ben eindelijk eens aan het boek ‘Sapiens’ begonnen – inmiddels een wereldwijde bestseller. En ik begrijp steeds meer waarom, want het is een interessant boek en vooral ook intrigerend. Ik denk zo nu en dan wel eens na over wat Freddy Mercury zong: “is this the world we created?” En ja, dit is de wereld die we met elkaar hebben gecreëerd. Het heeft het voor mij in elk geval bevestigd. En ik vraag me echt zo nu en dan af of we en ook ik hier wel zo blij mee moet zijn.

We zijn mensen met elkaar: wijze mensen wel te verstaan – ook wel homo sapiens genoemd. Wij vinden en noemen onszelf ‘wijs’, maar is dit ook wel zo? Ik las ergens in de honderd bladzijdes iets wat me heel erg aan de het denken zet. Als je vanuit de basis kijkt naar ‘wij mensen’ dan leven we in een dubbelzinnige realiteit. Aan de ene kant heb je de objectieve kijk op de wereld in de zin van bomen, rivieren, leeuwen, mensen. Materie die bestaat en waaruit lichamen en objecten zijn gevormd. Biologie, natuurkunde, scheikunde en alles in die buurt(en). Wij mensen zijn van vlees en bloed hebben hersenen waarmee we denken, maar hebben vooral eigenschappen die in de tijd zijn geëvolueerd. Zo zijn we gestart met het jagen op dieren en het verzamelen van etenswaar om te blijven leven, en hebben daarvoor eigenschappen en krachten ontwikkeld. Maar aan de andere kant hebben we een zogenaamde imaginaire realiteit gecreëerd in de zin van goden, naties, bedrijven, culturen, bewegingen, ideeën. Samenlevingen die vanuit een grondwet handelen, gelijkheid nastreven van alle mensen, vrijheid preken en geloven in dingen waarin we geloven. Waarom geloven we daar dan in? Omdat dit onze werkelijk is geworden, die er overal om ons heen is. Deze imaginaire realiteit is in de loop der jaren (tienduizenden jaren) steeds sterker geworden tot de tijd waarin we nu leven. Het land waarin we wonen, het stemmen op onze politieke leiders, het sturen van appjes naar elkaar, een foto oosten op instagram (ja, dat doe ik ook), het opnemen voor een geliefde, het werken om inkomen te vergaren, eten en drinken te kopen, te zorgen voor onze naasten en idealen na te streven. De objectieve realiteit van bomen en rivieren is inmiddels afhankelijk geworden van de genade van de imaginaire realiteit. Bossen bestaan omdat we dat als mensen willen. En steeds vaker ook niet, kijk maar naar de verschrikkelijke winning van palmolie. We hebben de macht over zeeën en bouwen afsluitdijken om water tegen te houden. We leggen parken aan, hebben etenswaar zoals tarwe en rijst gecultiveerd en stellen limieten op de hoeveelheid co2-uitstoot, waar landen en mensen zich wel of niet aan houden. En dat is wat we tegenwoordig normaal vinden. We weten immers niet  beter. Doen wat onze ouders en grootouders ons hebben meegegeven en proberen dit beetje bij beetje te verbeteren. Supersnel internet, de inzet van robots, opkomst van kunstmatige intelligentie om ons leven te verbeteren, huizen die co2-neutraal zijn te bouwen en MVO-werken bij bedrijven om überhaupt nog mee te kunnen spelen in deze economische wereld. Intrigerend.

Lees Meer Lees Meer