Pasta al forno met aubergine, ansjovis en tomaten

Pasta al forno met aubergine, ansjovis en tomaten

Jot wha. Vanochtend op het werk vroeg Arthur wat voor lekkers ik vanavond ga koken. Haha, het begint op te vallen zo lijkt het. Even wat nagedacht, want ik had nog een goeie aubergine liggen. En bloemkool. Misschien gestoomd met Arabische kruiden – eet ik veel tegenwoordig. Dat is het uiteindelijk niet geworden. Wel een mooie pasta al forno met uiteraard aubergine. Heel erg goed op smaak en echt lekker. Ik kon bijna niet stoppen met eten, met een verbrande tong als resultaat. Haha. Goed teken toch?

Wat je nodig hebt… een aubergine, 150 gram pipe rigate (die neemt lekker de saus op), twee sjalotjes, twee teentjes knoflook, olijfolie om in te bakken, verse tijm (of gedroogd), een laurierblaadje, drie ansjovis, wat kappertjes, twee blikken gepelde tomaten, een halve rode paprika, een rood pepertje, flink wat verse basilicum, peper en zout. En Parmezaanse kaas. Of andere kaas die je lekker vindt.

Makos dat dingos. Verhit de olijfolie in een koekenpan, snipper de sjalotjes en knoflook en fruit aan. Laurierblaadje erbij en dan de tijm. Hak het pepertje fijn en voeg dat ook toe. Als je van pittig houdt, dan doe je ook de pitjes erbij. Ik doe dat… uiteraard. Goed aanfruiten en dan de ansjovis erbij. Die smelt uiteindelijk helemaal weg en geeft een lekkere smaak aan de saus. Snij nu de rode paprika in blokjes of reepjes en bak die ook mee. Was de aubergine, snij die in blokjes en voeg ook toe. Goed aanbakken dat alles! Intussen heb ik een pan water aan de kook gebracht om de pipe rigate af te koken. Lekker! Voeg als de aubergine is aangekleurd twee blikken gepelde tomaten toe en prak die fijn met een vork. Goed door laten koken, zodat je een dikke saus krijgt! Je bent al bijna klaar. Verwarm de oven voor op 200 graden. Hak de kappertjes fijn en voeg die ook bij de saus. Haal het blaadje laurier eruit en breng de saus op smaak met peper en zout. Giet de pasta af (deze goed omhusselen, want de schelpjes zitten vol water) en dan doe je de pasta en de saus in een goede ovenschaal. Afwerken met flink wat geraspte kaas en basilicumblaadjes on the top. En dan gaat de schaal voor circa 20 minuten de oven in op 200 graden. Tip: laat de pasta al forno maar even wat afkoelen voordat je aanvalt! Smakelijk.

Plaattaart met rode ui, geitenkaas en balsamico

Plaattaart met rode ui, geitenkaas en balsamico

Met eten valt het altijd aardig in elkaar. Wat ik heb ingekocht, nog heb liggen en waar ik zin in heb. Bijna altijd een goede match. Zo ook vandaag. Ik was even op bezoek bij Rob en Aniek en had een receptenboekje meegenomen. Daar stond een lekkere plaattaart in met rode ui en geitenkaas. Een combinatie die zich natuurlijk al lang en breed heeft bewezen, maar die ik gewoon ook erg lekker vind. Nu had ik toevallig vrijdag een rol vers bladerdeeg gekocht… dus dat was makkelijk beslissen.

Ingrediënten: een rol bladerdeeg (of anders bladerdeegvelletjes – zoveel als je wil), vijf rode uien, een paar takjes verse tijm (gedroogde kan ook), een rolletje geitenkaas (plakjes kan ook), wat olijven en kappertjes, peper en en paar druppels aseto balsamico (ik heb pas de originele di Modena IGP gekocht – erg lekker).

Maken! Als eerste ontvouw je de bladerdeeg. Maak de randen nat met wat water en sla de randen om. Prik gaatjes in de bodem en bak deze alvast eens voor 10 minuten af in een warme oven op 220 graden. Ik doe dat altijd – dan is de bodem al wat knapperig. Zeker als je daarna wat ‘vochtige’ vulling erop doet. Als de bladerdeeg in de oven staat snij je vijf rode uien in ringen en fruit die aan in een pannetje. Flink wat tijm erbij en goed roeren. Smoor door tot de uien lekker zacht zijn – ongeveer 10 minuten tot een kwartier. Bestrooi de bodem met de uien en brokkel er geitenkaas overheen. Snij wat kappertjes en olijven fijn en strooi deze ook op de plaattaart. Afwerken met flink wat zwarte peper en wat drupjes balsamico. Daarna nog 10 minuten de oven in op 200 graden en eten!

Knolselderijpuree met paddenstoelen, pastinaak, bietjes, ribeye en een saus van kerrie en knolselderij

Knolselderijpuree met paddenstoelen, pastinaak, bietjes, ribeye en een saus van kerrie en knolselderij

Jow, wat een titel voor een gerecht zeg. En dan te bedenken dat dit werkelijk alle onderdelen zijn van dit gerecht. Maar omdat ze goed goed bij elkaar smaken, heb ik ze maar allemaal in de titel gezet. Moe kunne toch… Nou, ik zou zeggen: succes met maken. Maar laat het me gemakkelijk voor je maken, want hieronder de dingen die je nodig hebt en de bereiding ervan. Schrik niet van dit gerecht, want het is echt niet moeilijk! Vooral rustig blijven – als je dat niet goed kan, kun je hiermee oefenen! Voor mij echt ontspanning op een druilerige zondagmiddag!

Lees Meer Lees Meer

Romige knolselderijpuree

Romige knolselderijpuree

Mmmm. Deze puree is echt fluweelzacht. En heeft een heerlijke smaak. Een mooie basis voor een goed gerecht, bijvoorbeeld dit. Maken is makkelijk. Neem een halve of hele knolselderij (2 of 4 personen), schil die en snij in kleine blokjes. Doe hetzelfde met een aardappel. In de pan ermee en dan een pakje slagroom erbij of een helft als je een halve selderij hebt. 200 of 400 ml kippenbouillon erbij, aan de kook brengen en gaar koken in circa 10-12 minuten. Dan zeven en het kookvocht opvangen. Hier kun je namelijk een lekkere saus van maken! Hop, de aardappel en knolselderij de keukenmachine in en doordraaien tot je een zalvige puree hebt! Ik heb hem niet eens hoeven af te kruiden…

Kip Kiev in Kiev

Kip Kiev in Kiev

Voor de Kip Kiev ging ik naar Kiev. Dat is toch logisch. Alleen wát een begin van dit tripje, want we moesten Roy in Düsseldorf achterlaten… potverdorie zeg. Dus dan maar met z’n drieën richting de Oekraïne. Niet echt een vakantiebestemming die je op voorhand in het oog springt, toch? Maar al die Oost-Europese steden zijn werkelijk prachtig. Zo ook Kiev. Met z’n kip.

Kiev is de grootste stad van de Oekraïne, de hoofdstad en een joekel van een stad met bijna 3 miljoen inwoners. Kievenaren ofzo. De stad is gelegen aan weerszijden van de rivier de Dnjepr – in het Oekraïens de Dnipro. We kennen dat wel van die voetbalclub die jaarlijks Europees speelt. Niet uit te spreken die clubnaam trouwens, maar dat terzijde. Het is vroeger een belangrijke stad geworden door die rivier. Het moge duidelijk zijn dat de handel via het water werd verdreven en de Dnjepr was onderdeel van de handelsroute van de Varjagen naar de Grieken. Een handelsroute die Scandinavië, het Oost-Slavische Kievse Rijk en het Byzantijnse Rijk met elkaar verbond. Klinkt goed hè. Wanneer de stad echt is opgericht is onduidelijk, maar wel duidelijk is dat Kiev in 1240 door de Mongolen werd verwoest. De stad begon pas weer in 1900 op de ‘kaart’ te komen en te groeien. Kiev is in de loop der tijd in vele handen geweest. Die van Oekraïne, Polen, nazi’s en de Sovjet-Unie.

Lees Meer Lees Meer

What happened at the Chernobyl nucleair power plant

What happened at the Chernobyl nucleair power plant

Ongekend. Vorige week liep ik door Chernobyl, stond tientallen meters naast reactor 4 en heb gezworven door Prypjat. Vandaag heb ik de laatste aflevering gezien van de gelijknamige miniserie van HBO. Wat een prachtige serie en wat indrukwekkend als je daarvoor een bezoek hebt gebracht aan deze rampplek. Ik had niet gedacht dat ik me zo erg zou interesseren voor zo’n plek en gebeurtenis. Het heeft me best wel gegrepen moet ik zeggen. Het heeft er ook voor gezorgd dat ik wil begrijpen hoe een kernreactor werkt. En hoe die RBMK-1000 werkt die men in de Sovjet-Unie gebruikte. En hoe een ogenschijnlijke daling van het vermogen tot een kritisch laagtepunt, het indrukken van de ‘noodknop’ uiteindelijk heeft gezorgd voor een ongekende spuw in het vermogen. Tot zeker 10x het normale vermogen van de RBMK totdat deze uiteindelijk is geëxplodeerd.

Lees Meer Lees Meer

Een bezoek aan Chernobyl

Een bezoek aan Chernobyl

26 april 1986. De Sovjet-Unie hield het dagen stil, maar in Zweden werd er radioactiviteit gemeten. Een paar dagen later kregen ook de inwoners van de nabij gelegen stad Prypjat een bericht. Iets in de trend van: ‘there has been a accident with reactor number 4 at Chernobyl and that is very unpleasent for the inhabitants of Prypjat’. Wat een woordkeuze zeg. Echt laf. De radioactiviteit vloog door de lucht en dat heeft veel mensen het leven gekost.

Een bezoek aan Kiev maakt het mogelijk om deze rampplek eens van dichtbij te zien. Al heeft het me ook wel wat tijd gekost om deze gewaarwording om hier naartoe te gaan, voor mezelf te laten landen. Uiteindelijk was het echt bijzonder. Er is meer dan eens door mijn hoofd gegaan hoe veilig het wel of niet is. Maar goed. De straling is beperkt wat ik vooraf begreep. En nadat ik ter plekke ben geweest kan ik zeggen: dat klopt. Op 50 meter afstand van de gesmolten reactor 4 is de straling 0,99 milli nog wat. In Londen is de straling standaard hoger. Zegt wel wat toch? Officieel kan ik me nu ook scharen onder de groep van ‘dark tourists‘. Bezoeken brengen aan plekken die historisch worden geassocieerd met tragedies en dood. Al was ik er nu ik dit tik al eentje met het bezoek aan Auschwitz een paar jaar geleden. En de offertafels in Mexico en Guatemala. Anyway.

Lees Meer Lees Meer

Groentelasagne met pastinaak, wortel en zoete aardappel

Groentelasagne met pastinaak, wortel en zoete aardappel

Omdat ik strontverkouden ben, dacht ik gisteren: ik maak een gezonde lasagne. Eentje met veel groentes. Zo gezegd, zo gedaan. Het snijwerk was wat meer werk dan ik vooraf had gedacht, maar het resultaat mocht er zijn. Enige onhandigheid: mijn smaak is weg omdat mijn neus helemaal dicht zit. Gelukkig is dat vandaag stukken beter en had ik nog een halve ovenschaal staan, dus eindelijk deze lasagne geproefd. En hij valt niet tegen. Nee, deze lasagne is gewoon lekker! Pastinaak, zoete aardappel, winterpeen, tomatensaus, pesto en grana padano. Dat zijn de eenvoudige ingrediënten.

Wat heb je nodig voor een grote ovenschaal: één pastinaak (of meer als je dat lekker vindt), vijf dikke wortelen, een dikke zoete aardappel (echt een joekel en anders twee nemen), twee blikjes gepelde tomaten, een klein blikje tomatenpuree, twee teentjes knoflook, een dikke ui, oregano, peper en zout. En lekkere kaas om te raspen wel te verstaan. Grana padano, pecorino of parmezaan. Het kan allemaal. En groene pesto. Die heb ik zelf gemaakt met flink wat olijfolie, een half potje basilicum, 50 gram grana padano, een handje pijnboompitten, peper en zout. Je kunt eventueel ook kant-en-klare gebruiken.

Maken doe je als volgt. Allereerst schil je de zoete aardappel, de wortelen en pastinaak met een dunschiller. Dan snij je met diezelfde dunschiller stroken en plakken van de groentes. Leg die even apart. Maak vervolgens de tomatensaus. Fruit in wat olijfolie een uitje aan en voeg daarna de knoflook toe. Dan de tomatenpuree erbij die je even laat meebakken. Daarna volgen de blikjes gepelde tomaten. Druk die fijn met de achterkant van een lepel of vork. Je kunt ze vooraf eventueel pureren voor een gladde saus. Goed laten pruttelen, totdat de saus lekker smeuïg is. Afkruiden met oregano, peper en zout. Daarna maak je de pesto. Voeg alle ingrediënten samen in een blender en maak die pesto. Heel eenvoudig. Nu heb je alles klaar om te gaan stapelen! Allereerst wat olijfolie in een mooie ovenschotel. Daarop een laagje zoete aardappel, tomatensaus, dan de pastinaak, dan wat pesto (hoeft niet helemaal uitgesmeerd te zijn), dan de wortel, tomatensaus. Je gaat door tot alles op is en dan maak je het af met flink wat geraspte kaas. Afbakken in circa 30-35 minuten op een oven van 200 graden en je bent klaar voor vertrek! Afmaken met wat verse basilicum en je hebt een heel lekker, vegetarisch gerecht voor je neus. Het is nu nog een kwestie van naar binnen werken…

 

Parelcouscous, avocadopuree, houmous en verse zalm in een Arabisch tintje

Parelcouscous, avocadopuree, houmous en verse zalm in een Arabisch tintje

Jow, jow. Het is vrijdag en ik heb nog een vers stuk zalm liggen. En nog een avocado. Smaken die prima bij elkaar kunnen maar wat verbinding nodig hebben. Arabische kruiden zijn daar ideaal voor. Kerrie, kurkuma, kaneel, komijn en dan ook nog aangevuld met gedroogd fruit en wat feta. Super lekkere combinatie en nog een weetje van vakanties jaren terug in Marokko en Egypte. Het is in elk geval een lekker recept voor een doordeweekse dag. Maar heb je kinderen, dan is dit toch écht meer een weekendrecept. Met een dikke knipoog.

Lees Meer Lees Meer