Anthem

Anthem

Pas geleden was ik op zoek naar twee cassettebandjes van de fanfare. Die ik altijd luisterde toen ik klein was. Ik weet nog goed dat ik dan in bed lag met mijn cassettespeler naast me. Mooie nummers die daardoor iets speciaals betekenen. Pap speelde toen bij de fanfare en ik ben pas jaren laten ‘ingestapt’. Op dit moment speel ik al zo’n vier jaar niet meer mee, maar het blijft bijzonder die muziek en de fanfare. De cassettebandjes heb ik pas trouwens gevonden en nadat ik deze week de cassettespeler van 6 euro had gekregen, heb ik de twee maar gedigitaliseerd. Hier een mooi nummer wat ik altijd luisterde toen mijn opa heel ziek was.

Spaghetti met ‘meatballs’ en pikante tomatensaus

Spaghetti met ‘meatballs’ en pikante tomatensaus

Gisteren op tv een recept gezien van spaghetti met meatballs. Die gasten zijn echt lachen. Vandaag heb ik ook maar eens spaghette met ‘meatballs’ gemaakt. Maar dan niet op basis van hun recept, maar gewoon mijn eigen recept. Voor de ballen heb ik trouwens kipgehakt gebruikt. Ook eens lekker! Je neemt een halve kilo gehakt, kruidt dit met peper, zout, chili en echt veel oregano. Rol daarna grote ballen en bak dit aan in olie in een koekenpan. Hal de ballen eruit als ze mooi bruin zijn. Snipper een heel dikke ui en twee teentjes knoflook. Fruit die in een paar minuten aan in diezelfde pan in wat olijfolie en voeg chilivlokken toe. Ondertussen kook je de spaghetti af. Voeg twee lepeltjes tomatenpuree toe en bak dit even mee. Daarna een blik gepelde tomaten of een fles tomatenpassaat. Goed inkoken en afkruiden met chili, peper en zout. Plus wat verse tijm. Leg de ballen er trouwens weer in, want dan kunnen die nog lekker garen. Spaghetti afgieten, beetje kookvocht opvangen, spaghetti door de saus en ballen doen en dan een klein beetje kookvocht toevoegen! Proef! Het moet lekker pittig zijn. Op het bord ermee en afmaken met veel (heel veel) geraspte Parmezaanse kaas. Mijn spaghetti was trouwens echt goed pittig… heerlijk. Buon appetito!

Ait sapientem nulla re vera, sic quod sapiens cogitat?

Ait sapientem nulla re vera, sic quod sapiens cogitat?

Joe! Dit wordt een aardig lang, maar interessant artikel! De titel is overigens Latijns. Met dank aan Google Translate. Handig ding. Er staat (hoop ik): is de wijze mens echt zo wijs als hij denkt? Het begon eens lang, lang geleden met mijn interesse in wetenschap, evolutie, maar ook het begin van alles. Ofja, dat lange valt ook wel weer mee hoor. Techniek die we tegenwoordig inzetten en de ongekende snelheid waarmee we onszelf en ook vooral de technische gadgets die we gebruiken, ontwikkelen. Ik kan me nog herinneren dat we thuis ADSL kregen. Dat pokke-kreng van een bordeauxrode modem werkte vaak niet mee. Het lampje bleef niet branden! En het moest wel blijven branden, want anders was er geen internetverbinding. Twee jaar terug stond ik op de Galapagoseilanden en aanschouwde ik de pracht van de natuur. Ongerepte gebieden, wat hutjes langs een strand. Dieren die totaal niet schuw zijn en die ongevaarlijk zijn (of tenminste lijken) voor mensen. Hoe heeft de evolutie het zover gebracht? Hoe zijn de piramides gemaakt? Hoe zijn mensen zo slim geworden, zodat jij en ik niet alleen een onderbewustzijn hebben, maar ook een bewustzijn? Dat we dingen leren, ook al duurt dat relatief lang. Emoties die we kennen, omgang met anderen wat op veel verschillende manieren kan gebeuren. En ook gaat er vaker door mijn hoofd wat we in hemelsnaam allemaal met elkaar hebben gecreëerd. De continue ‘rush’ van het leven. Voor je het weet zit je er middenin terwijl je het niet eens doorhebt. Ook ik niet altijd. Het boek Sapiens stond al een tijdje in mijn kast. Totdat ik het er twee weken terug uit haalde en met veel plezier aan ben begonnen. Ik heb gedurende de leesrit (natuurlijk) wat – in mijn ogen – interessante dingen opgeschreven in mijn kladblok op de iPhone. Ook zo’n handigheidje tegenwoordig. Het wordt eens tijd dat tikken niet meer nodig is en er gewoon teksten digitaal tevoorschijn komen op basis van wat ik denk. Moet toch niet zo lang meer duren, toch?

Dus bij deze mijn groepje-6 boekenverslag van Sapiens. Auteur is Yuval Noah Harari: een Israelische historicus, filosoof en futuroloog. Ik denk een new-age beroemd persoon die waarschijnlijk met zijn theorieën nog wel het één en ander teweeg gaat brengen. Hier en daar zullen hieronder zeker wat teksten overeen komen met wat in zijn boek staat. Mocht meneer Harari dit lezen: het is niet mijn bedoeling plagiaat te plegen. Op zich wel een interessante hypothese om te onderzoeken of ik hier ongestraft teksten uit boeken kan plaatsen, zonder dat iemand dit doorheeft. De onderzoekendheid van de nieuwe mens zullen we maar zeggen.

Conclusie. Wat een te gek boek en wat een mooie inzichten. Wij ‘wijze mensen’ bestaan nu zo’n 70.000 jaar. We hebben onze primitieve voorouders uitgeroeid – die deden er niet zo toe – en staan bovenaan de voedselketen. Nog wel. Sindsdien hebben we niet zo’n mooie dingen gedaan. We hebben in onze eerste jaren als homo sapiens vooral gejaagd en verzameld. In de zogenaamde cognitieve revolutie hebben we – wat heet – complexe culturen hebben opgezet. Toen gingen we dieren en gewassen cultiveren. Jagen en verzamelen was zo ouderwets! Dat was een logische stap toch? Je hoeft immers niet meer achter dieren aan en planten zoeken in de bossen. Nee, we zetten die gewoon op een stuk grond van een paar vierkante meter. Grond genoeg. Deze agrarische revolutie was geboren en de stress deed z’n intree. Het mag namelijk niet te veel of te weinig regenen. En van huis weg gaan met van allerhande kostbaarheden in dat huis, zorgt ervoor dat je het misschien wel verliest. Het was toen zo’n 12.000 jaar geleden vanaf vandaag. Was dat vooruitgang? We zetten voet aan land waar nog geen mens is geweest en binnen no time hebben we vele diersoorten uitgeroeid. Onze biologie is wat we zijn, maar alle culturen, politieke stromingen, ideologieën hebben we zelf verzonnen. We leven in een imaginaire realiteit. Wel meerdere. Naast elkaar, door elkaar. Soms kunnen we de andere realiteit niet zien of luchten en dan branden we die plat. We gingen ver varen, handel bedrijven. Sommige Europeanen hebben de overzeese culturen vermorzeld. Andere, biologisch gelijke sapiens tot slaaf gebombardeerd. Ook wij Nederlanders. Daar waren we ‘goed’ in. Door voorop te lopen met techniek en wetenschap. Oorlogen voeren voor macht, geld en welvaart. De ene sterke wereldleider werd jaren later overrompeld door een land dat nog meer progressie had. Het gaat immers om evolutie en ontwikkeling. Van zorgen voor elkaar en echt samen leven zijn we gegaan naar een tijd waarin tegenwoordig vooral het individu voorop staat. Een 500 jaar zitten we nu in de zogenaamde wetenschappelijke revolutie. Grote denkers, oorlogen die om ras en aanzien gaan. Filosofen die de wereld verklaren. Nog niet zo lang geleden is dat allemaal gestart, maar wat gaat die vooruitgang ongekend snel! Liberaliteit is ‘doe wat je goed vindt’ en met het kapitalisme gaat het om geld verdienen en meer en meer. Nu staan we aan de vooravond van ons einde. Genetische modificatie van DNA die supermensen creëert. We hebben Hitler toch net de das om gedaan? Of hij zichzelf? Of we worden cyborgs die ook in die zin supermensen zijn. Of we gaan naar een compleet nieuwe mens-zijn toe. Eentje die ons als ‘wijze mensen’ gaat vervagen. Drink er nog maar eentje zou ik zeggen.

Lees Meer Lees Meer

Pasta met venkel, ansjovis, olijven en kappertjes

Pasta met venkel, ansjovis, olijven en kappertjes

Lekker pastagerechtje met wat ingrediënten die ik niet vaak gebruikt. Ansjovis, olijven en kappertjes. Maar lekker hoor.

Allereerst zet je een pan water op en kookt de pasta af. Ik heb penne rigate gebruikt. In die schelpjes blijft lekker alles zo hangen. Heerlijk. Zet als de pasta kookt een koekenpan op het vuur en fruit daarin een grote uit aan (gesnipperd) in wat olijfolie. Voeg twee teentjes gesnipperde knoflook toe en voeg daar vervolgens 3 á 4 ansjovisfiletjes aan toe. Bak goed aan, snij een venkelknol fijn en voeg deze ook toen. Bewaar het groen bovenop. Fruit goed aan en kruidt af met peper en oregano. Neem nu wat zongedroogde tomaten en voeg die ook toe, net als een handvol olijven die je grof hebt gesneden. Neem wat verse tomaatjes (een stuk of 3, 4), snij die in partjes en voeg die samen met de olijven ook toe. Goed aanbakken! Neem nu een potje tomatenpuree en voeg een goede theelepel toe. Bak aan om de puree te ontzuren. Giet de pasta af en vang het kookvocht op, want hiermee maak je een mooie saus. Voeg de pasta toe aan de gesmoorde venkel (met knoflook, ansjovis etc) en schenk daarna een half glas kookvocht toe. Je ziet nu dat er een lekkere, gebonden saus ontstaat. Neem twee theelepels kappertje en snij die fijn en voeg die ook toe. Bijna klaar! Proef de pasta en kruidt af met wat zout. Doe dit pas achteraf, omdat de ansjovis ook al zout is. Bijna klaar. Je kunt serveren. Maak de pasta af met wat lekkere, geschaafde parmezaan (of feta) en top af met plukjes venkelgroen. Eens een andere smaak qua pasta, maar erg lekker.

Oh echt?

Oh echt?

De volgende passage las ik in het boek Sapiens. Het triggerde mij in elk geval enorm, los van wat ik er als Bart van vind.

Wij kunnen makkelijk accepteren dan de verdeling van mensen in hooggeplaatsten en gewone mensen een verzinsel is. Maar het idee dat alle mensen gelijkwaardig zijn is ook een mythe. Volgens de wetenschappelijke discipline die we biologie noemen zijn mensen niet ‘geschapen’, maar geëvolueerd. En ze zijn absoluut niet geëvolueerd als gelijken. Het idee van gelijkheid is onlosmakelijk verbonden met het idee van de schepping. De Amerikanen hebben het gelijkheidsidee ontleend aan het christendom. Dit stelt dat iedereen een door God geschapen ziel heeft en dat alle zielen gelijk zijn voor God. Maar als we niet geloven in de christelijke mythen over God, de schepping en zielen, wat houdt het dan in dat alle mensen ‘gelijk’ zijn? Evolutie is gebaseerd op verschillen, niet op gelijkheid. De sterkte overwint en overleeft. Iedereen heeft een genetische code die ietwat verschilt van die van anderen en iedereen wordt van geboorte af aan blootgesteld aan verschillende omgevingsfactoren. Dat leidt tot de ontwikkeling van verschillende kwaliteiten die verschillende overlevingskansen met zich meebrengen. ‘Gelijk geschapen’ moet dus vertaald worden in ‘verschillend geëvolueerd’. Evenmin bestaat in de biologie zoiets als rechten. Er zijn alleen organen, vermogens en eigenschappen. Vogels vliegen niet omdat ze recht hebben om te vliegen, maar omdat ze vleugels hebben. Het gaat dus om eigenschappen. Wat zijn dan de eigenschappen die in de mens zij geëvolueerd? ‘Leven’ allicht. Maar ‘vrijheid’? Er bestaat helemaal niet zoiets in de biologie. Net als gelijkheid, rechten en naamloze vennootschappen. Vrijheid is door mensen uitgevonden en bestaat alleen in hun verbeelding. Vanuit biologisch perspectief is het betekenisloos om te zeggen dat mensen in democratische samenlevingen vrij zijn en in dictatoriale samengingen onvrij. En wat te denken van ‘geluk’? De meeste biologische studies bevestigen alleen maar het bestaan van genot of welbehagen. Pleitbezorgers van gelijkheid en mensenrechten zullen waarschijnlijk verontwaardigd reageren op deze manier van redeneren en iets zeggen als ‘we weten heus wel dat mensen in biologisch opzicht anders zijn van elkaar’. Maar als we geloven dat we allemaal gelijk zijn, dan kunnen we tenminste een stabiele, welvarende samenleving opbouwen. Het gaat dus om imaginaire ordes. Ze zijn niet kwaadaardig of vals, maar de enige manier waarop grote aantallen mensen effectief kunnen samenwerken en samenleven.”

Nuevo Jesus

Nuevo Jesus

Ik heb een tijdje terug – ergens in het begin van mijn tekenavontuur – een een Jezus getekend met houtskool. Van veraf best mooi, maar van dichtbij ben ik er toch niet tevreden over. Details ontbreken en de ogen zijn te comic-achtig. De blik van deze Jezus vind ik echter prachtig en ik stond vandaag op het punt om een aquarel ervan te kopen ergens in Amerika. Toch niet gedaan. “Dat moet ik toch ook zelf kunnen”, dacht ik vanmorgen. Het was alweer een aantal maanden geleden dat ik getekend heb, dus vanmiddag ben ik er weer eens voor gaan zitten. Ik had er veel zin in en dan lukt het altijd wel. Het was leuk om te doen en ik ben heel blij met het eindresultaat. Hij heeft al een mooi plekjes in mijn boekenkast!

Salar de Uyuni in Bolivia

Salar de Uyuni in Bolivia

Je hebt van die hele grote vlaktes in de wereld. Bijvoorbeeld dat ontzettend grote, bevroren meer in Lapland waar ik samen met Paultje overheen knalde in de huskyslee. Of het Lago Atitlan, waar ik met El overheen voer in een bootje. Of het uitzicht op de Svínafellsjökull, waar Rob en ik overheen loepen. Prachtige vergezichten – wat is de wereld toch mooi. Je hebt ook die grote vlakte in Bolivia. Die met zout. Van meer dan 10.000 km2 groot. Inderdaad: tienduizend vierkante kilometers. Ongekend. Vanaf Mercurius moet je die vlakte denk ik nog wel zien liggen, zo groot is het. Het was ooit een meer. Nu niet meer. En dat is geen woordgrap. Het meer is opgedroogd. Je loopt over zout. Kilometers zout. En hier en daar zijn er wel nog plassen, die een magnifieke weerspiegeling van het landschap in zich hebben. Ook is het er hier en daar vulkanisch met wat mini-geisers. En je hebt een ‘rijk’ stuk met veel en hoge cactussen. Overdag is het er behoorlijk warm. Tegen zonsondergangen koelt het flink af en lijkt het net of je in IJsland staat. Het zou zomaar ijs of sneeuw kunnen zijn waarover je uitkijkt.

Lees Meer Lees Meer

Ovenschotel met broccoli en kabeljauw

Ovenschotel met broccoli en kabeljauw

Een smakelijk gerecht voor een maandagavond. Of dinsdagavond, dat kan ook. Je hebt nodig: aardappelen, een stukje verse kabeljauw, een broccoli, een uitje, bloem, melk, boter en pittige kaas. En wat peper, zout en nootmuskaat.

Allereerst schil je de aardappelen, snijdt deze in plakjes en kookt deze kort in drie minuten. Afgieten en aan de kant zetten. Maak nu de broccoli school en smoor deze tien minuten in een grote pan. Kruiden met peper, zout en nootmuskaat. Ondertussen maak je de saus. Snipper een uitje en fruit dit in een flinke klont boter. Na een paar minuten voeg je de bloem toe en die bak je gaar in ongeveer 8 minuten. Dan de melk erbij – je maakt inderdaad een melksaus met roux. Dan een flinke hand pittige kaas erdoor en afkruiden met peper en nootmuskaat. Proeven en voeg eventueel nog wat zout toe. Daarna snij je de kabeljauw in stukje. Nu kun je de ovenschaal gaan vullen! Allereerst een laagje aardappelen. Meng daarna de saus met de broccoli en vis, en vul de ovenschaal daarmee. Daarna de overgebleven aardappels en dan lekker aftoppen met kaas! Bak de schotel in ongeveer een half uur af op 200 graden. En denk eraan: even laten afkoelen voordat je aanvalt!

Fort de la Chatreuse in Luik

Fort de la Chatreuse in Luik

Vanmorgen vroeg naar Duitsland gereden. Naar de zogenaamde Kent School in het Schwalmtal. De bordjes met ‘bijna doodsbedreigingen’ zorgden ervoor dat de rit uiteindelijk naar Luik ging. Beetje de andere kant op, maar geen probleem. In Luik ligt het welbekende Fort de la Chartreuse, een bekende urbex locatie die aardig toegankelijk is. Er liepen namelijk best wel wat mensen rond en het was ook niet sneaky sneaky om binnen te komen. Beveiliging was niet aanwezig en volgens mij is die er ook nooit. Naja, fijn toch!

Lees Meer Lees Meer

Spaanse gehaktballen met paprika, tomaat en aubergine

Spaanse gehaktballen met paprika, tomaat en aubergine

Yes. Wat doe je met 250 gram lekker gehakt? Opeten natuurlijk. En gebruiken in een nieuw receptje, wat er misschien wel hetzelfde uitziet als wat ik eerder heb gemaakt, maar qua smaak totaal niet. Deze kleine schotel smaakt namelijk lekker pittig en naar gerookte paprika. Laat die er nu ook net in zitten, haha.

Allereerst draai je de gehaktballen. Ik heb ze niet al te klein gemaakt. Breng het gehakt eerst op smaak met peper, zout en een theelepel gerookt paprikapoeder. Draaien maar! Snij nu twee teentjes knoflook fijn en smoor deze in een koekenpan met olijfolie en 1tl gerookte paprikapoeder en 1tl gewoon paprikapoeder. Kijk dat de knoflook niet verbrandt.. even opletten. Voeg de gehaktballen erbij en bak in ongeveer 5 minuten aan. Schep de ballen uit de pan en voeg een gesneden rode paprika toe en een in blokjes gesneden aubergine. Laat goed aanfruiten en aanbakken! Dan voeg je een theelepel tomatenpuree toe en bakt die even goed mee, alvorens je een blik gepelde tomaten toevoegt. Gehaktballen er weer bij en 5 minuten laten pruttelen. Schep alles in een mooie ovenschaal en dan gaat de handel nog eens een half uur de oven in! Als het uit de oven komt kun je het nog afkruiden met wat peterselie. Laat het wel eventjes afkoelen als je het uit de oven haalt, want je verbrandt je mond! Ik heb er gebakken aardappeltjes bij gemaakt – super simpel. Was een paar mooie aardappels, snij ze in partjes, in schaaltje doen, kruiden erbij, wat olijfolie en dan 45 minuten in een oven op 200 graden. Heerlijk!