Categorie: Bolivia

Salar de Uyuni in Bolivia

Salar de Uyuni in Bolivia

Je hebt van die hele grote vlaktes in de wereld. Bijvoorbeeld dat ontzettend grote, bevroren meer in Lapland waar ik samen met Paultje overheen knalde in de huskyslee. Of het Lago Atitlan, waar ik met El overheen voer in een bootje. Of het uitzicht op de Svínafellsjökull, waar Rob en ik overheen loepen. Prachtige vergezichten – wat is de wereld toch mooi. Je hebt ook die grote vlakte in Bolivia. Die met zout. Van meer dan 10.000 km2 groot. Inderdaad: tienduizend vierkante kilometers. Ongekend. Vanaf Mercurius moet je die vlakte denk ik nog wel zien liggen, zo groot is het. Het was ooit een meer. Nu niet meer. En dat is geen woordgrap. Het meer is opgedroogd. Je loopt over zout. Kilometers zout. En hier en daar zijn er wel nog plassen, die een magnifieke weerspiegeling van het landschap in zich hebben. Ook is het er hier en daar vulkanisch met wat mini-geisers. En je hebt een ‘rijk’ stuk met veel en hoge cactussen. Overdag is het er behoorlijk warm. Tegen zonsondergangen koelt het flink af en lijkt het net of je in IJsland staat. Het zou zomaar ijs of sneeuw kunnen zijn waarover je uitkijkt.

Lees Meer Lees Meer

De Chacaltaya in Bolivia

De Chacaltaya in Bolivia

Ooit was het ’s werelds hoogst gelegen skiresort. En wel op 5.375 meter boven het zeeniveau. Nu niet meer – door de klimaatverandering. Ik ben er geweest tijdens mijn reis in 2017. Net een paar minuten buiten La Paz in Bolivia. Een werkelijke magnifieke stad met zoveel sfeer. De gids vroeg wat iedereen wilde gaan doen. Death Road mountainbiken, het centrum verkennen of een hike naar een bergtop. No es difícil: de berg natuurlijk! Zo gezegd, zo gedaan. En deze dag vergeet ik nooit meer! Wat was het prachtig en adembenemend.

Lees Meer Lees Meer

TI-WA-NA-KU!

TI-WA-NA-KU!

TI-WA-NA-KU! Het zou zomaar een goede aanval van Super Saiyan Goku kunnen zijn. Maar dat is het (helaas) niet. Toen ik net over de grens in Bolivia was in 2017, heb ik een bezoek gebracht aan de overblijfselen van een pre-Columbiaanse stad in het westen van het land: Tiwanaku. In het Spaans Tiahuanaco of Tiahuanacu geheten. Deze plek is voor het eerst opgenomen in de geschreven geschiedenis van de Spaanse conquistador Pedro Cieza de León. Hij kwam op de overblijfselen van Tiwanaku in 1549 terwijl hij op zoek was naar de Inca-hoofdstad in Qullasuyu. Het verhaal gaat dat in Tiwanaku voorouders van de latere Inca’s hebben geleefd. Geen idee of wat waar is, maar het klinkt in elk geval geloofwaardig.

De naam waarmee Tiwanaku bekend was bij zijn inwoners is mogelijk verloren gegaan omdat ze geen geschreven taal hadden. De oude inwoners van Tiwanaku zouden de Puquina-taal hebben gesproken. Het is een plek die ‘vreemd’ aanvoelt: een uitgestrekte vlakte met bogen, pleinen en muren. Staande gebouwen zijn er niet, want die zijn vernietigd in de periode dat de Spanjaarden voet aan wal zetten in Zuid-Amerika. Tsja. Onderzoekers schatten dat Tiwanaku dateert uit het jaar 15.000 voor Christus. Dat is niet niks! Tussen 300 voor en 300 na Christus zou het een moreel en kosmologisch centrum zijn geweest – aldus de geleerden die hier vast en zeker voor geleerd hebben. Wat ze exact geleerd hebben, weet niemand overigens. Wel staat vast dat het gebied inmiddels op de Unesco Werelderfgoedlijst staat.

Een leuk bezoekje, maar niet meer dan dat. Het museum was saai, maar er werd gelukkig nog wat gelachen met – of liever gezegd over – de gids die Engels sprak maar waar de Engelse woorden van de hele middag op één hand te tellen waren. Overigens was dat iets later niet meer zo leuk. Achja. Je bent in Bolivia en wilt wat!

La Paz op 3600 meter hoogte in Bolivia

La Paz op 3600 meter hoogte in Bolivia

La Paz. Dé hoofdstad van het armste land in Zuid-Amerika, Bolivia. In de stad kijk je je ogen uit. Beginnen bij de monorails in de lucht. Of is het een kabelbaan. Naja, het heet in elk geval de Teleferico. Het was lang behelpen in La Paz als je het over vervoer in de stad hebt. Flinke heuvels, hoge hoogtes en smalle straatjes hebben tot jarenlange verkeersnachtmerries geleid. En nu zijn er zogenaamde ‘urban ropeway lines’ die wel over 10 kilometer vervoeren. Geweldig. Linea Azul, Linea Verde, Linea noem nog maar eens een kleur in het Spaans. Eenmaal met de Teleferico aangekomen in het levendige, toeristische centrum van La Paz tref je misschien wel de gekste en meest interessante markt aan Zuid-Amerika. De zogenaamde Heksenmarkt ofwel Mercado de Hechicería. Velerlei (of dat een woord? Ziet er gek uit nu ik het getikt heb) verkopers bieden hier hun maffe producten aan, waarvan de meest in het oog springende wel de dode lama’s en dode lamafoetussen zijn. De traditie daarvan is als volgt… ze brengen geluk. That’s it! Koop een dode lama en begraaf die onder een hoeksteen als je een nieuwbouwhuis bouwt. Het brengt geluk en dat is geen grapje. Ook staan er veel Bolivianen die hun mede-Bolivianen nog van allerhande andere producten verkopen. Producten die magie bezitten. Kruiden, stenen, beeldjes, gedroogde kikkers, schilpadden, slangen. Ze hebben een magische werking en brengen geluk of genezen ziektes. Alles beïnvloedt goede en kwade geesten. De markt is echt een aanrader en ga dan zeker eens een winkeltje in, want je kijkt je ogen uit. De spullen worden in ontzettende kleurige dingen verpakt door de verkopers. Het is traditie om zo’n set te offeren aan Moeder Aarde: Pachamama. Dus dat offeren in de grond onder een hoeksteen van je nieuwbouwhuis is ook een offer aan de aarde. Let wel even op wat je koopt. Want niet alle vliegvelden en landen zijn blij als je een dode lamafoetus meeneemt in je handbagage. Stop die dan gewoon in je koffer (grapje). Overigens ging bij het rondlopen een gek en ook wel luguber verhaal de ronde, aangewakkerd door coole gids Raúl. Soms worden er grotere gebouwen gebouwd dan huizen. Een dode lama is dan niet meer genoeg om geluk te krijgen. Nu is het zo dat er in Bolivia veel armoede heerst en er ook redelijk veel daklozen zijn. Het verhaal gaat dat soms zo’n dakloze werd gedrogeerd en uiteindelijk werd geofferd aan Pachamama. Bij zo’n verhaal gaan je wenkbrauwen toch fronsen, nietwaar? Nou, die van mij in elk geval wel. Ik moet er niet aan denken…

Lees Meer Lees Meer

Vogels die ik heb gezien tijdens mijn trip naar Zuid-Amerika

Vogels die ik heb gezien tijdens mijn trip naar Zuid-Amerika

Deze zomer heb ik twee maanden rondgereisd in Zuid-Amerika. In Peru, Bolivia, Ecuador en de Galapagoseilanden wel te verstaan. Het was in meerdere opzichten een echt geweldige reis. Ik heb erg genoten en super veel mooie dingen gezien en beleefd. Wat een natuur en omgeving! Op de één of andere manier word ik blij en enthousiast van dieren en vogels in het bijzonder. Dus ik heb er veel gezien en ook veel op de foto gezet! Sommige zijn bekend, zoals de Blue-footed Booby op de Galapagos, andere minder bekend. Sommige namen heb ik te danken aan een leuke gids op San Cristobal op Galapagos en alle andere heb ik opgezocht tijdens mijn laatste dag van de vakantie in het hotel in Guayaquil in Ecuador. Het zijn trouwens allemaal foto’s die ik zelf heb gemaakt. En daar ben ik best trots op 🙂

Lees Meer Lees Meer